• پنجشنبه 30 اردیبهشت 1400 09:03
  • كد: 869

مریم سادات سجادی

روزنامه‌نگار

 

اصفهان شهر هزار هنر است و هنر نه‌تنها در بازار تاریخی اصفهان و در گوشه‌گوشه این شهر که در خانه‌های مردمانش هم جلوه‌گری می‌کند؛ از معماری، نقاشی و موسیقی گرفته تا صنایع‌دستی. اما هنر در جمع خانواده چهار نفره محمدرضا مرتهب هم حضور دارد؛ کارمند سازمان فاوا شهرداری اصفهان که 25 سال است در این سازمان مشغول به‌ کار است و همسر و فرزندش دستی بر آتش هنر دارند.

امیرمهدی مرتهب متولد 1389 فرزند اول آقای مرتهب و خانم هوش‌فر است که یک سالی می‌شود میناکاری را شروع کرده و می‌گوید علاوه بر مادر هنرمندش مدرسه هم در رو آوردن او به رشته میناکاری نقش داشته: «میناکاری را در مدرسه دیدم و علاقه‌مند شدم این هنر را یاد بگیرم و الان در کنار مادرم که مینیاتور کار می‌کند میناکاری انجام می‌دهم.»

امیرمهدی 10 ساله که دانش‌‌آموز کلاس پنجم است آخر هفته‌ها را به میناکاری اختصاص داده و می‌گوید به‌خاطر شیوع ویروس کرونا نتوانسته آموزش نزد معلمش خانم یاغچی را ادامه دهد اما در خانه و با مادرش تمرین می‌کند: «دوست دارم میناکاری را ادامه دهم و آن را خوب یاد بگیرم. بیشتر به کارهای هنری علاقه دارم اما ورزش به‌خصوص فوتبال را هم دوست دارم ولی به‌خاطر شیوع کرونا هنوز نتوانسته‌ام در کلاس فوتبال شرکت کنم.»

امیرمهدی می‌گوید از هنر گل و مرغ هم خوشش آمده اما برای قدم اول میناکاری که نسبت به آن آسان‌تر است را انتخاب کرده و زمانی که میناکاری را خوب یاد گرفت، قصد دارد به سراغ سایر رشته‌ها هم برود.

از او درباره وسایل موردنیاز برای میناکاری هم می‌پرسیم که می‌گوید: «قلم‌مو، رنگ، قطره‌چکان، پنبه، سوزن میناکاری و بشقاب مسی لازم داریم که زیاد هم گران نیست. برای میناکاری روی بشقاب مسی اول آن را لعاب‌کاری می‌کنند تا سفید شود. بعد هم زیررنگ می‌زنیم و طرح‌ها را روی آن می‌کشیم. در کلاس هم اول نقطه و کاما و طرح‌های اولیه را یاد می‌دهند تا کم‌کم کشیدن طرح‌های دیگر را یاد بگیریم.»

امیرمهدی از تشویق‌های پدر و مادرش تشکر کرده و به دوستانش هم پیشنهاد می‌کند به آموختن صنایع‌‌دستی بپردازند تا بعد از درس، یک هنر را هم یاد گرفته باشند.

اما الهه هوش‌فر همسر آقای مرتهب مشوق امیرمهدی در رو آوردن به هنر بوده است. خانم هوش‌فر متولد بهمن 1358 است که از سال 77 نگارگری را آغاز کرده و نزد استاد پیروزرام در دانشکده پردیس هنر اصفهان و استاد عطاری آموزش دیده است. او که همزمان به هنر گل و مرغ و تذهیب هم می‌پرداخته گل و مرغ را نزد استاد جعفر فتاحی فرا گرفته است: «اقوام دور مانند عموی مادرم به هنر می‌پرداختند اما در دوره راهنمایی بود که معلم هنرمان خانم زهرا محمدی‌نژاد تشخیص دادند سطح من در کارهای هنری از سایر هم‌کلاسی‌هایم بالاتر است و مرا تشویق کردند به هنر بپردازم که بسیار قدردان ایشان هستم. خودم نیز به هنر بسیار علاقه داشتم و تشویق‌های ایشان باعث شد آن را ادامه دهم. خانم گیتی ‌دستمال‌چی هم در دبیرستان خیلی مشوق من بودند که هنوز با ایشان ارتباط دارم.»

او که حدود 10 سال پیش در میراث فرهنگی اصفهان تدریس می‌کرده و اکنون نیز گهگاهی به صورت خصوصی آموزش می‌دهد، درباره رو آوردن فرزندش به میناکاری می‌گوید: «امیرمهدی از حدود یک سال پیش و زمانی که کلاس چهارم بود میناکاری را شروع کرد. در مدرسه پیشنهاد شده بود برای بچه‌ها کلاس خصوصی میناکاری برگزار کنند که البته بعد از شیوع کرونا ادامه پیدا نکرد اما پسرم در کنار خودم این هنر را ادامه می‌دهد. امیرمهدی و همچنین دخترم هلیا زمانی که می‌دیدند بعد از کارهای خانه نگارگری و نقاشی انجام می‌دهم دوست داشتند آنها هم یاد بگیرند، چون در کل بچه‌ها رنگ و قلم‌مو و وسایل نقاشی را دوست دارند. مانند یک پزشک که ممکن است فرزندانش به کتاب خواندن تشویق شوند کسی هم که در خانه کار هنری انجام دهد فرزندانش به این سمت کشیده می‌شوند و امیرمهدی هم دوست داشت کارهای هنری انجام دهد اما چون رشته من کمی سخت است، از میناکاری شروع کرده تا در آینده وارد سایر رشته‌های هنری مانند نگارگری شود.»

خانم هوش‌فر با بیان اینکه بچه‌ها بزرگ‌ترها را الگو قرار می‌دهند، ادامه می‌دهد: «در نوجوانی و در خانواده الگویی برای پرداختن به هنر نداشتم و خودم این موضوع را پیگیری کردم اما فرزندانم چون مرا می‌بینند زودتر و بیشتر علاقه‌مند شدند. البته پیشرفت کردن در هر کاری از جمله هنر هم نیاز به استعداد دارد و هم تلاش و پشتکار و نمی‌توان گفت تمام این مسیر به حمایت و تشویق پدر و مادر بستگی دارد بلکه خود افراد هم باید تلاش و پشتکار زیادی داشته باشند تا به نتیجه خوبی برسند.»

او می‌گوید: «دخترم هلیا 6 سال و نیمه است و خانه ما پر از کاردستی و نقاشی‌های او و امیرمهدی است. در خانه مجموعه‌ای از نقاشی‌های فرزندانم از 4 سالگی تا الان را با تاریخ داریم که بچه‌ها هر بار نقاشی‌های خود را به آن اضافه می‌کنند.»

از خانم هوش‌فر می‌پرسیم چه سنی برای آموزش هنر به کودکان مناسب است و او پاسخ می‌دهد: «چند سال پیش و زمانی که به دانش‌آموزان یک مدرسه غیرانتفاعی نگارگری درس می‌دادم به مسئولان مدرسه ‌گفتم رشته مینیاتور سخت است و زود است به بچه‌ها در این سن آموزش داده شود اما حتی دانش‌آموز کلاس سوم دبستانی داشتم که در مسابقات ناحیه رتبه اول را کسب کرد؛ بنابراین اگر به بچه‌ها درست آموزش داده شود فکر می‌کنم سن 9 سالگی به بعد برای آموزش هنر مناسب باشد اما حتی دانش‌آموز هفت ساله‌ای داشته‌ام که خیلی خوب بوده است. در کل نمی‌توان از همه بچه‌ها در یک سطح انتظار داشت و استعداد هرکس باید کشف شود.»

او اضافه می‌کند: «پدر و مادرم بسیار به من کمک کردند و همیشه مدیون‌شان هستم. پدرم فوت کرده‌اند اما مادرم در قید حیات‌اند و از ایشان بسیار تشکر می‌کنم. همچنین از همسرم بسیار ممنونم که پشتوانه بسیار محکمی برای من بوده است تا کارهای هنری را ادامه دهم.»